Driemaal Kerstmis

Driemaal Kerstmis, door Alan Ayckbourn gesitueerd in de jaren 1970 in Londen, speelt zich af in de keukens van drie gehuwde koppels op de Kerstavondfeestjes van drie opeenvolgende jaren.

Victor en Jane doen wanhopige pogingen om een goeie indruk te maken zodat ze aan een banklening geraken om hun kleinhandeltje uit te breiden. Jeff, getrouwd met de depressieve Eva, is een succesvolle architect die opschept over zijn vrouwenversierdercapaciteiten. Ronald en Marion, tenslotte, zijn een snobistisch koppel, hij bankier, zij een 'tuttebel'.

Ayckbourn kent de kneepjes om het absurde van de meest alledaagse mensen en gebeurtenissen te schetsen en het grappige te halen uit situaties die op het eerste zicht niet leuk zijn, zoals alcoholisme, depressie en financiële zorgen.

Hij schildert een mooi portret van de spanning, eerst onderhuids en later opborrelend, die heerst tijdens deze 'feest' samenkomsten. De hectische voorbereidingen, de roddels, de dwaze party spelletjes en het personage dat altijd te veel gedronken heeft.

Ofschoon er wellicht geen al te diepe boodschap zit in dit stuk is het toch boeiend om de veranderingen te zien die plaatsvinden tussen de drie bedrijven. Spanningen binnen de relaties, de manier waarop de koppels zeich gedragen tegenover elkaar, de toename en afname van welstand van elk koppel.

Dit stuk laat ook heel wat ruimte voor de verbeelding van de toeschouwer. Zo is er een hond, die we nooit te zien krijgen en af en toe is de scène leeg met enkel party geluiden die klinken vanuit een aangrenzende woonkamer. Je kan niet anders dan nieuwsgierig zijn naar wat er komen gaat...