Alan Ayckbourn

Ayckbourn is een Brits auteur. Hij werd in 1932 in Londen geboren uit een artistieke familie. Zijn moeder was schrijfster en zijn vader speelde de eerste viool in het London Symphony Orchestra.

Alan verliet al op zeventienjarige leeeftijd de school om zijn vreugde te zoeken in het theater, aanvankelijk als hulp bij de realisatie van de producties, maar ook om te acteren.

Vanuit een onvrede over de rollen die hij soms moest spelen, moedigde zijn mentor Stephen Joseph hem aan om zelf te gaan schrijven. Hij deed dit ook en zijn carrière kwam voral vanaf 1962 uit de startblokken, als auteur zowel als producent en theaterdirecteur, tot op vandaag in het theater van Scarborough.

Typisch voor dit theater is dat het publiek helemaal rond de scène, "the round", zit. Veel van zijn toneelwerken zijn vanuit dit standpunt geschreven. Dit betekent dus een aanpassing voor andere theaters.

Alan Ayckbourn is zeer productief. Hij heeft tientallen werken geschreven, veelal avondvullende stukken. Voor kinderen schreef hij verschillende eenakters.

Zijn werk is in meer dan 40 talen vertaald en wordt wereldwijd gespeeld. Niet alleen in Londen, maar ook in New York On Broadway kent hij tot op heden veel succes.

Om meer te weten over Alan Ayckbourn, klik hier of hier.

Om nooit te vergeten

De wereldpremière van Time of my life, de ene keer vertaald als Momenten van geluk, de andere keer als Om nooit te vergeten, vond plaats in 1992. Wij brengen deze laatste versie.

Zoals vele werken van Ayckbourn, spelen de verhalen zich af in de wereld van de middenklasse, die hard werkt voor een rijkelijk bestaan maar tegelijkertijd ook sociaal, moreel en relationeel faalt.

Dit gevoel is ook duidelijk aanwezig in Om nooit te vdergeten.

Ayckbourn maakt in dit stuk gebruik van een bijzondere theatertechniek, het spelen met de tijd.

Bij de aanvang van het stuk is de ganse familie samen in het restaurant. Nadat de kinderen naar huis zijn, blijven Albert en Irène nog enkele uren. Tussendoor volgen we met Patrick en Stéphanie de ontwikkeling van hun relatie in de volgende jaren. Met Tom en Cindy daarentegen keren we enkele maanden terug in de tijd om te zien hoe hun relatie tot stand kwam.

De decorwisselingen onderstrepen dit verschillende tijdsperspectief.

De plot

We zien een schijnbaar welstellende aannemer, Albert, die zijn gezin heeft uitgenodigd in een bizar mediterraan restaurant om er de verjaardag van zijn vrouw Irène te vieren.

Zijn oudste zoon Patrick en diens vrouw Stéphanie zijn er samen met de tweede zoon Tom en zijn nieuwe vriendin Cindy. De kelners en de eigenaar sloven zich uit om het iedereen naar zijn zin te maken.

Het beeld van wat een nooit te vergeten moment zou moeten zijn binnen deze schijnbaar succesvolle familie, zien we op een tegelijk tragische en komische manier afkalven doorheen de avond.

Geleidelijk krijgen we inzage in de dieperliggende verhoudingen en zieleroerselen van de personages.

Luc Van Dingenen

Eigenlijk heb ik op toneelgebied alles te danken aan mijn goeroe Eddy Laporte. Een 20-tal jaren geleden vroeg KWB-KVLV Ramsel ons om samen het toneel terug op te starten, hij als regisseur en ik als speler.

Mijn eerste rol was facteur in het stuk Bompa, waarbij ik in het begin van de eerste voorstelling volle twee bladzijden tekst vergat.

Na drie producties zijn Eddy en ik met een eigen toneelkring gestart. Ons kind werd Toneelkring Oscar gedoopt, aangezien Carry Goossens, Oscar in de tv-reeks FC De Kampioenen, het peterschap op zich wou nemen. Meter werd Loes Van Den Heuvel, vooral bekend als Carmen in dezelfde tv-seie.

Ons streven was om een zo hoog mogelijk niveau te bereiken, weliswaar voornamelijk met kluchten. De stukken die me het meest zijn bijgebleven: Drie is teveel, Nee schat, nu niet, De heilige hermandad, Rijen en vrijen, Het fun...erarium en Een drukte van belang. Een enkele keer waagden we ons ook aan het meer dramatische met Lifeline.

Eddy kreeg het steeds gedaan om bij mij het onderste uit de kan te halen en me tot prestaties te brengen waartoe ik mezelf nooit in staat achtte.

Dank zij Carry kreeg ik de kans om bij René Vlaaien productions verscheidene keren figuratie en edelfiguratie te doen, onder meer in De Gaston Berghmansshow, De Kotmadam, Lily en Marleen en meerdere malen in "Twee straten verder met Carry en Jan Van Dijck.

Na zowat 15 jaar acteren kreeg ik zin om te regisseren, om eens iets anders te doen, maar ook om te proberen mijn ervaringen door te geven aan nieuwe, minder ervaren spelers. Enkele producties als hulpregisseur bij Oscar, enkele kerstspelen en BAron von lunchpauze waren daarbij goede leerscholen.

Rolverdeling

Rol	Actrice/Acteur
Tom	Gert Bonkowski
Albert	Ivo Boon
Irène	Leen De Vreese
Patrick	Hugo Haelterman
Stéphanie	Els Roevens
Cindy	Laura Vanderwegen
Calvinu, restauranthouder, Tuto, maître d'hotel Uggi, een kelner Dinka, een andere kelner Bengie, nog een andere kelner	Fred Van Put

Medewerkers

Functie	Naam
Decor	Roel Abts, Piet Demetsenaere, Bart Dewit, Jos Loeckx, Jos Vandeven, Ivo Van Gelder, Diederik en Ewoud van Eeckhaute
Licht	Roel Abts, Bart Dewit
Muziek	Stefan Boeykens
Toneelmeester	Annie Havet
Grime	Veerle Gutschoven
Haaradvies	Senne Jacoby
Teksthulp	Marijke Bollen
Affiche	Guy Abts
Reservaties	Guy Abts
Website	Tom Hoornaert

Fotogalerij

Klik op een foto om ze te vergroten. Als je bij een vergrote foto je muiswiel beweegt, verschijnt automatisch de volgende of de vorige foto. Klik op de vergrote foto om terug te keren naar het overzicht.